Het was een simpele ontmoeting met verstrekkende gevolgen en misschien dat ze daarom zo zenuwachtig was. Door haar masker heen keek ze naar de beiden anderen en voelde haar handen trillen. Ze trachtte het te verbergen door haar handen in haar schoot te vouwen in de volle wetenschap dat een dergelijk gebaar weinig verhullend was. Bevreesd keek ze op om te zien of de anderen keken. Enkel Roca keek haar aan en knipoogde haar vriendelijk toe. Tupac had geen oog voor haar en toch ging haar hart naar Tupac uit. Voor een moment trachtte ze hem te bereiken. Tupac, kijk, ik zit hier. Tupac keek op. Zijn masker strak gespannen van de zenuwen en nergens straalde hij de zekerheid uit die Roca bezat. Voor een moment wist ze niet wat ze moest doen en toch was dit de dag dat ze haar keuze moest maken. De Inca goden eisten het en zij moest daar maar aan voldoen. Tupac of Roca? Ze wist het niet en ze moest een beslissing nemen terwijl haar handen trilden in haar schoot.
