Jar'al keek naar de grote machine voor hem en vroeg zich voor de zoveelste keer af of het zou lukken om de problemen op te lossen. De machine voor hem was niet de centrale processor, nee, met de komst van Grid-technologie werden alle computers op aarde gekoppeld tot één virtuele computer en dat was goed want met al die wereldwijde rekenkracht was het gelukt om de grootste problemen op te lossen. De aarde was een Utopia geworden en nu was de grid ziek. Nee, de machine voor hem was niet het centrale deel van de grid maar voor hem vertegenwoordigde de machine de personificatie van de grid en hij was graag hier en speelde dan met vraagstukken, te triviaal om opgelost te worden via officiële kanalen maar wel leuke weetjes opleverde en nu reageerde de grid helemaal verkeerd. De grid gaf antwoorden die fout waren, antwoorden die niet waren ingeprogrammeerd in de grote machine voor hem die de officiële vraagstukken beheerden en rekenkracht eiste van computers in het grid. Een eis die steeds dwingender werd nu de grid zelfs het kleinste probleem niet kon oplossen en hij vroeg zich af of ze dit ooit zouden kunnen oplossen.
