"Natuurlijk zeg, ik kan toch wel voor mijn zoon zorgen, kom op."
Moeder wist het nog steeds niet zeker maar ja, ze moest weg. "Wees voorzichtig en als er iets is dan bel je maar."
Dat zou toch wel het laatste zijn wat ik deed, nam de man zich voor maar hardop zei hij "Tuurlijk, nou wegwezen anders hoeft het niet meer en doe je moeder de groeten."
De vrouw knikte, deed de deur open en liep weg. De man keek om en zag zijn zoon op de grond liggen en beiden keken elkaar aan.
