De jongen vloog werkelijk de trappen op naar het perron en deed zijn uiterste best om nog te sneller te gaan en wist dat hij te laat zou komen. De trein stond er al, de laatste mensen stonden op het punt om in te stappen en hij moest nog een kaartje kopen. Met de moed der wanhoop schreeuwde hij naar de conducteur, "wacht even, ik moet nog even een kaartje kopen, wacht alsjeblief even anders kom ik te laat thuis en mijn moeder wacht op me."
Hij keek niet of de conducteur reageerde, in plaats daarvan spurtte hij naar de kaartjesautomaat en drukte pijlsnel de toetsen in.

© Peter en Suzanne Eekhout, gewijzigd: 2009-03-17