De vrouw lag in haar cel toen ze het lawaai hoorde. Ze was bang dat het haar beurt was en veinsde te slapen. Met haar ogen dichtgeknepen wachtte ze af wat er zou gebeuren. Vlinders vlogen in haar maag en verspreidden zenuwen die ze in bedwang moest houden want de buitenstanders mochten niet weten dat ze wakker was. Wakker was ze een gevaar voor de buitenstanders. Als je wakker was, hoorde je dingen. Was je je bewust van het feit dat niet alles in orde was en de buitenstanders hielden je daar liever onkundig van. De buitenstanders hadden rust nodig om te opereren en geen bange, alerte mensen en de buitenstanders hadden middelen om dat af te dwingen en dat wilde ze niet ondergaan. Alsjeblief niet, prevelde ze geluidloos in haar kussen, alsjeblief niet.
