Guenevere keek Mordred stiekem aan van onder haar wenkbrauwen. Voorzichtig. Ze wilde niet dat hij haar zag. Waarom ze die angst had, wist ze niet. Hij zag haar toch nooit staan. Niet terwijl hij omgeven was door de mooiste vrouwen van school. Niet terwijl hij speelde met hun genegenheid.Niet terwijl ze vochten om zijn aandacht. Zoveel leuke meiden om uit te kiezen. Waarom zou hij haar dan zien? Ze grinnikte om haar eigen grap, ja waarom zou hij juist haar zien. Ze sloop weg uit de ruimte waarin hij stond. Zich onmiddellijk bewust van de leegte die hij achterliet. Een leegte in haar hart. Pijn golfde over haar gezicht maar ze was het gewend. Deed er niks aan. Ze greep haar boeken stevig vast en sjokte door. Zich bewust van het feit dat ze weer alleen was. Zich bewust van het feit dat al die meiden bij hem waren. Zich bewust van het feit dat niemand haar zou zien staan als ze zich bij die groep zou voegen. Bewust dat ze onzichtbaar was.
