Het medium keek haar doordringend aan als of zij er iets aan kon
doen dat haar moeder niet verscheen. Ze concentreerde zich als een waanzinnige
dus hoe kon het aan haar liggen? Het medium schudde echter zijn hoofd en hield
er mee op. "Genoeg is genoeg," bromde de man, "er zitten slechte vibraties in de
lucht." Hij keek haar wantrouwig aan, "weet je zeker dat je dit wilt?"
Ze knikte, ja, ze wilde dolgraag in contact komen met haar moeder, echt
dolgraag.
"Mm, wel nu heeft het geen zin, iets houdt me tegen," hij legde een hand op zijn
voorhoofd, "we maken wel een nieuwe afspraak, goed, volgende week dinsdag, ja,
en drink kamille thee, daar wordt je rustig van en god weet dat we dat nu kunnen
gebruiken. Kom."
Met een hand gebaarde hij haar te gaan en dat deed ze dan maar. Voor ze het wist
stond ze buiten in het felle zonlicht en knipperde met haar ogen en vroeg zich
af waarom haar moeder niet had gereageerd. Het medium keek haar na. Het voelde
niet goed. De vrouw ontweek zijn ogen. De vrouw keek constant naar de grond als
hij het over haar inzet had, haar wil om haar moeder te ontmoeten. Iets was er
met haar aan de hand. Hij zag hoe ze om de hoek verdween en vroeg zich af of hij
hier mee door moest gaan. Het licht flikkerde even en hij keek verbaasd op. Een
gezicht verscheen en mompelde wat. Hij kon niet verstaan wat. De verbinding was
echter zo sterk dat hij het niet kon verbreken. Hij keek de vrouw aan en knikte
en blijkbaar was dat wat de vrouw verlangde want ze verdween en hij keek naar
een niet zichtbare gat in de lucht en begreep dat hij door moest gaan.
