Ze reed rustig over de snelweg. Haar gedachten thuis terwijl ze op de automatische piloot de weg naar huis vond. Het regende een beetje en iedereen paste zijn snelheid aan behalve de enkele brokkenpiloot die haar links voorbij zoefde. Ze had er geen oog voor. Ze tufte netjes achter een vrachtwagen aan en was niet van plan in te halen noch om harder te gaan. Over een klein kwartiertje zou ze thuis zijn en die tijd gebruikte ze om alles beslommeringen van het werk achter zich te laten. Door zich heen te laten gaan. Te vergeten zodat ze zich thuis kon concentreren op de huiselijke dingen. Ze lachte en onwillekeurig zweelde haar blik even naar de foto die op het dashboard was vastgezet om daarna onmiddellijk terug te gaan naar de weg. Nog even en ze was thuis.
