Het was precies zoals op de foto en dat verraste haar nog al. Ze had gedacht dat de foto overdreef. Mooier was gemaakt. Dat de lelijke plekken waren weggewerkt. Maar alles was in orde. De boerderij lag er schitterend bij en was in goede staat van onderhoud. Eindelijk eens wat geluk. Eindelijk eens een koopje. Eindelijk eens een mazzeltje, dacht ze opgelucht en blij. Ze reed haar auto de erf op en stapte uit. De lucht was heerlijk. Het uitzicht overweldigend en de hemel blauw. Zoveel anders dan in het betonnen paradijs, dacht ze opgetogen en in gedachten nodigde ze haar vrienden al uit. Voor een weekeind op het platteland. Een theepartijtje op het erf. Met boeken en goede gesprekken. In het schemer van de zonsondergang. Ja, hier kon ze een terrasje maken. Ze stampte op de grond. Hier. Een lach fleurde haar gezicht op en ze voelde zich goed. Goed genoeg om haar zenuwen in bedwang te houden en naar binnen te stappen om te zien of het binnen net zo mooi was als het buiten. Op het ergste voorbereid want voor dat geld kon je niet veel verwachten en ze was handig zat dus zolang de muren en dak maar stonden had ze niets te vrezen. Dus pakte ze haar sleutels en ging naar binnen.
