"We moeten het tegenhouden," zei David tegen Lea en
Sarah.
"Waarom," vroeg Lea verbaasd.
"Wat moeten we tegenhouden," vroeg Sarah, misschien nog
wel meer verbaasd.
"We willen toch niet "eeuwig" met het probleem blijven
zitten," verklaarde David cryptisch.
"Nee, dat zouden we niet willen," zei Lea heel gevat.
Sarah dacht na. "Eeuwig" was het belangrijkste woord.
David had het op zo een speciale toon gezegd dat het wel
moest opvallen tussen alle anderen woorden, "Eeuwig". Ze
keek hem aan.
"Waarom werden de farao's altijd in piramiden begraven,"
vroeg hij de meiden.
"Zodat hun ziel naar de hemel kon stijgen."
"Ze werden gemummificeerd, zodat ze eeuwig konden
leven."
"En waar zijn we nu."
"Op Mars, in een piramide," en de meiden begrepen het nu
ook. Het buitenaardse wezen wilde eeuwig leven en had
hun nodig voor het ritueel: mummificatie. "Jak," zei
Sarah, "als je maar niet denkt dat ik daar aan mee
werk."
"Nee, ik ook niet," zei Lea gelijk, de meiden voelde er
niets voor om de Alien te mummificeren. Voor geen prijs,
dachten ze en keken David aan om te zien hoe hij er over
dacht. David lachte.
"Ik denk niet dat we het wezen moeten mummificeren,
anderen kunnen dat ook, daarvoor heeft het niet speciaal
ons nodig. Nee, het is iets anders wat we moeten doen.
Het enige wat ik wil is weten wat, hebben jullie een
idee?" Hij keek de meiden aan. Nee, die wisten ook niet
zo snel wat te bedenken en tijd raakte op want ze hadden
het binnenste van de tempel bereikt.
