Hugo en Bono
Bono is wakker. Vader hoort het. Via de babyfoon. De lampjes van de babyfoon schieten omhoog. Helemaal in het rood. Bono huilt heel hard. Snel gooit vader de dekens van zich af. Hij stapt uit bed. Moeder slaapt nog. Vader rent naar de kamer van Bono. Hij doet het licht aan. Bono ligt op zijn buik en huilt. De speen ligt naast hem. Vader pakt Bono op en draait hem om. Terug naar zijn rug. Dan pakt hij de speen.
Hier Bono, zegt vader. Vader doet de speen in de mond van Bono. Maar Bono hoeft geen speen. Bono heeft honger. Honger nu. Bono spuugt de speen weer uit.
Nee, Bono, kom op. Slapen. Vader doet de speen weer in zijn mond. Bono begint nog harder te huilen. Bono wil geen speen. Bono wil eten. Eten nu. Hij heeft honger. Bono spuugt de speen weer uit.
Heb je een vuile luier? Laat eens kijken. Vader controleert de luier. Nee, Bono heeft geen vuile luier.
Nou dan weet ik het ook niet meer. Vader stopt Bono weer in. In bed. Vader wil maar niet begrijpen wat Bono zegt. Nee, hij luistert weer niet.
Nu wordt Bono boos. Hij wil eten. Niet slapen. Hij wil ook niet de speen. Niet ingestopt worden. Niet worden gesust. Hij wil eten. Eten nu.
Wat is er toch jongen? Kon je maar praten.
Maar Bono kan niet praten. Alleen maar huilen. En huilen doet Bono. Want Bono heeft honger. Vader kijkt er naar. Hij vraagt zich af wat hij nog meer kan doen.
Zal ik een flesje maken, vraagt Mama. Papa schrikt. Hij kijk naar mama. Hij kijkt naar Bono. Een huilende Bono.
Ja, goed, zegt vader, maak maar een flesje.
Mama rent weg. Vader haalt Bono weer uit bed. Vader troost Bono. Had je honger, jongen. Mama is eten aan het maken hoor. Je fles komt er aan. Het duurt niet lang meer. Hoor. Vader steekt zijn vinger op. Verbaasd kijkt Bono er naar. Even vergeet hij te huilen. Dan hoort hij de magnetron. Moeder heeft het flesje in de magnetron gezet. Dat is snel.
Nog dertig seconden en dan is het klaar, zegt vader.
Bono begint te schommelen op vaders arm. Hij is blij. Hij heeft het gehoord. Hij kent dat geluid. Het geluid van de magnetron. Eten. Dan gaat de piep. De magnetron is klaar. Nog even. En daar komt moeder al. Ze heeft een flesje in haar hand.
Hier vader, geef jij het maar. Dan kan ik slapen. Vader pakt de fles aan en gaat zitten. Met Bono op zijn schoot. Hij geeft Bono de fles. En als Bono de fles op heeft, gaat Bono slapen. Met een dikke glimlach om zijn lippen. Hij droomt van vader. Vader die gelijk de fles klaar maakt. Een vader die hem niet in slaap probeert te sussen. En dat is toch een mooie droom.