Bono is
wakker. Vader hoort het. Via de babyfoon. De lampjes van
de babyfoon schieten omhoog. Helemaal in het rood. Bono
huilt heel hard. Snel gooit vader de dekens van zich af.
Hij stapt uit bed. Moeder slaapt nog. Vader rent naar de
kamer van Bono. Hij doet het licht aan. Bono ligt op
zijn buik en huilt. De speen ligt naast hem. Vader pakt
Bono op en draait hem om. Terug naar zijn rug. Dan pakt
hij de speen.
Hier Bono, zegt vader. Vader doet de speen in de mond
van Bono. Maar Bono hoeft geen speen. Bono heeft honger.
Honger nu. Bono spuugt de speen weer uit.
Nee, Bono, kom op. Slapen. Vader doet de speen weer in
zijn mond. Bono begint nog harder te huilen. Bono wil
geen speen. Bono wil eten. Eten nu. Hij heeft honger.
Bono spuugt de speen weer uit.
Heb je een vuile luier? Laat eens kijken. Vader
controleert de luier. Nee, Bono heeft geen vuile luier.
Nou dan weet ik het ook niet meer. Vader stopt Bono weer
in. In bed. Vader wil maar niet begrijpen wat Bono zegt.
Nee, hij luistert weer niet.
Nu wordt Bono boos. Hij wil eten. Niet slapen. Hij wil
ook niet de speen. Niet ingestopt worden. Niet worden
gesust. Hij wil eten. Eten nu.
Wat is er toch jongen? Kon je maar praten.
Maar Bono kan niet praten. Alleen maar huilen. En
huilen doet Bono. Want Bono heeft honger. Vader kijkt er
naar. Hij vraagt zich af wat hij nog meer kan doen.
Zal ik een flesje maken, vraagt Mama. Papa schrikt. Hij
kijk naar mama. Hij kijkt naar Bono. Een huilende Bono.
Ja, goed, zegt vader, maak maar een flesje.
Mama rent weg. Vader haalt Bono weer uit bed. Vader
troost Bono. Had je honger, jongen. Mama is eten aan het
maken hoor. Je fles komt er aan. Het duurt niet lang
meer. Hoor. Vader steekt zijn vinger op. Verbaasd kijkt
Bono er naar. Even vergeet hij te huilen. Dan hoort hij
de magnetron. Moeder heeft het flesje in de magnetron
gezet. Dat is snel.
Nog dertig seconden en dan is het klaar, zegt vader.
Bono begint te schommelen op vaders arm. Hij is blij.
Hij heeft het gehoord. Hij kent dat geluid. Het geluid
van de magnetron. Eten. Dan gaat de piep. De magnetron
is klaar. Nog even. En daar komt moeder al. Ze heeft een
flesje in haar hand.
Hier vader, geef jij het maar. Dan kan ik slapen. Vader
pakt de fles aan en gaat zitten. Met Bono op zijn
schoot. Hij geeft Bono de fles. En als Bono de fles op
heeft, gaat Bono slapen. Met een dikke glimlach om zijn
lippen. Hij droomt van vader. Vader die gelijk de fles
klaar maakt. Een vader die hem niet in slaap probeert te
sussen. En dat is toch een mooie droom.


