Hugo en Bono

Nee, Opa, dat hoef ik niet.
Maar je vroeg er toch om? Je wilde toch een boterham met pasta.
Nee, Hugo schudt verwoed zijn hoofd. Ik wil pindakaas.
Nou, je eet eerst je boterham met pasta maar op, daarna krijg je pas weer een boterham met pindakaas, zegt Oma resoluut.
Oh, laat ze toch, zegt Opa en pakt de boterham met pasta van het bord van Hugo. Moet ik het dan maar opeten, vraagt Opa aan Hugo.
Ja, Opa moet het opeten, gilt Hugo. Gehoorzaam eet Opa de boterham van Hugo op en maakt daarna een boterham met pindakaas.
En jij, Bono, wat wil jij eten.
Hah, grah, hah, grah, grah, brult Bono.
Oh, een boterham met pindakaas, net als Hugo. Opa maakt een boterham met pindakaas voor Bono en zet het bord voor Bono neer. Die duwt de boterham weg.
Hij wil paté, Opa, beweert Hugo stellig.
Oh, mommelt Opa.
Hah, grah, grah, grah, brult Bono instemmend.
Opa haalt zijn schouders op. Pakt de boterham van Bono en eet de boterham op en smeert daarna een nieuwe boterham. Met paté. Voor Bono. Bono eet de boterham gelukkig op.
Kijk, zegt Oma, daar zijn Papa en Mama. Hugo springt op en rent Papa en Mama tegemoet. Bono begint te schreeuwen en te zwaaien. Mama tilt Hugo op en vader pakt Bono uit zijn kinderstoel.
En hoe gaat het hier, vraagt moeder aan Oma.
Goed hoor, ze worden verpest, zegt Oma.
Hoe dat zo, vraagt vader.
Alles wat ze niet lusten, hoeven of geen trek in hebben, eet Opa op.
Ik ben wel drie kilo aangekomen, zucht Opa.
En hoe zou dat nou komen, plaagt Oma.
Opa haalt zijn schouders op. Hij weet het niet.
Opa, wil jij mijn boterham opeten, ik hoef niet meer. Ik wil ook een boterham met paté, net als Bono.
Opa pakt de rest van de boterham aan en eet de boterham vlug op. Dan smeert hij een boterham met paté. Voor Hugo.
Deze eet je helemaal op, hé, Hugo, nu is het afgelopen met Opa alles te laten opeten, zegt Mama.
Waarom?
Omdat Opa dik wordt en mama wil geen dikke Opa.
Ik wil wel een dikke Opa.
Nou, je eet gewoon je brood op en dat is dat, begrepen, zegt mama tegen Hugo. Hugo kent die toon. Hugo weet dat het is afgelopen.
Hah, grah, grah, gilt Bono en duwt zijn bord naar Opa.
En dat geldt ook voor jou, Bono, zegt Mama tegen Bono. Mama duwt het bord weer terug. Je eet het maar gewoon zelf op.
Bono kijkt mama aan en neemt dat nog maar een stukje. Hij vindt het jammer, Hij had trek gekregen in pindakaas. Maar mama stopt de pot pindakaas in de kast en ruimt de rest van de tafel ook op.
Het ziet er naar uit dat het bij drie kilo blijft, Opa, plaagt Oma verder, welkom thuis, kinderen, jullie zijn net op tijd want nog een dagje langer en meneer had niet meer door de deur gekund.
Dan had Opa hier moeten blijven slapen, hé Oma.
Dat klopt Hugo, maar nu neem ik Opa zo mee en slapen wij gewoon thuis. Is dat goed?
Ja, dat vond Hugo wel goed. En zo eindigde de oppasbeurt van Opa en Oma met een net niet dikke Opa.