Hugo, Bono, eten. Bono komt al aangelopen. Hij heeft
honger. Papa tilt Bono op. Dan kan Bono bij de
waterkraan. Vader wast de handen van Bono en zet Bono
dan in de kinderstoel.
Hugo kom je.
Ik wil even dit afkijken Papa.
Nee, de televisie gaat uit.
Dat vindt Hugo niet leuk. Mommerend komt hij aangelopen.
Wat eten we, vraagt Hugo. Hij klimt op de keukenkruk.
Hij zet de kraan aan en wast zijn handen. Dan klimt hij
weer van de keukenkruk af. Om zijn handen te drogen.
Macaroni, zegt mama.
Lekker, zegt Hugo. Hij loopt naar zijn stoel en klimt
erop. Mama zet de pannen op tafel. Bono begint te wijzen
naar de pannen. Te wijzen en te piepen. Bono heeft honger. Honger nu.
Even wachten Bono, het eten moet nog afkoelen.
Bono wil niet wachten. Bono heeft honger. Het duurt veel
te lang allemaal. Vindt Bono. Eindelijk schuift vader
het bord naar Bono toe. Bono begint te eten.
Je zit te dedderen, moppert vader. Hij pakt de lepel van
Bono af. Bono begint te huilen. Hij kan zelf eten. Hij
wil zelf eten. Vader schrapt de macaroni bij elkaar en
legt het weer op het bord van Bono.
Zo, en nu netjes eten.
Bono doet zijn best. En het lukt een klein beetje.
Nu ik, gilt Hugo.
Moet je er groente bij, vraagt moeder.
Hugo haalt zijn neus op. Hij wil geen groente. Hij wil
macaroni.
Je moet toch groente eten, twijfelt mama, er zit gehakt
in. Dat vind je toch lekker.
Nee.
Moeder smakt vertwijfelt met haar lippen. Dan schept ze
de macaroni op. Hugo begint ook te eten. Hij heeft zijn
bord snel leeg.
Nog meer.
Moeder schept nog een keer op en nu met wat groente
erbij.
Nee, gilt Hugo, ik lust dat niet.
Boos schuift Hugo zijn stoel achteruit. Hij vouwt zijn
armen over elkaar. Hugo is boos. Bono niet. Bono eet
gewoon door.
Stel je niet aan, Hugo, zegt mama boos. Eet.
Nee.
Vader kijkt verstoort op. Vader zegt niets.
Zal ik de groente eraf halen, vraagt moeder.
Ja. zegt Hugo.
Voorzichtig haalt moeder de groente met het gehakt van
Hugo zijn bord.
Hé, je haalt er een macaroni vanaf.
Twee sliertjes, zegt mama.
Ik wil ze terug.
Verbaasd kijkt moeder naar Hugo.
Je wilt ze terug?
Ja.
Moeder lacht. Ze pakt één stuk macaroni en legt het op
Hugo zijn bord.
Nog één, zegt Hugo.
Moeder pakt nog één stuk macaroni en legt ook dat stuk
op Hugo zijn bord. Hugo is tevreden. Hij eet zijn hele
bord met droge macaroni op. Bono eet ook zijn bord leeg.
Met macaroni en groente en gehakt. Dan is het tijd voor
een toetje.
Wil jij de goedkope yoghurt of de dure vla, vraag vader
aan Hugo.
De dure vla, glimlacht Hugo.
Zo komen we nooit in Euro Disney hoor, waarschuwt vader.
Dat maakt Hugo niet uit. Hij vindt vla lekker. Hij eet
wel twee kommetjes leeg. Bono eet eerst een beetje zelf
vla en dan helpt moeder hem. Bono eet één kommetje vla
leeg. En dan is het eten voorbij en gaan ze spelen.
