"Kapitein Brom"- bij Peter Eekhout

Papa, jij bent kapitein Brom en dit is de berenboot.
Vader knikt.
Bono begint verwoed met zijn armen te zwaaien. Ik ga sturen , zegt Bono, we gaan naar huileiland.
Toch weer niet naar die huilmeneer, bromt vader.
Nee, papa, je moet harder praten, beveelt Bono.
Harder praten, vraagt vader verwonderd.
Ja, jij bent kapitein Brom.
Oh, moet ik als kapitein Brom praten.
Bono knikt.
Maatje, bromt Kapitein Brom.
Nee, ik ben brilbeer.
Brilbeer, waar gaan we heen, bromt kapitein Brom tegen Brilbeer.
Kapitein, ik hoor huilen.
Dat moet de wind zijn, brilbeer, we zijn midden op zee.
Nee, gilt Brilbeer, de wind huilt anders. O, nee, kapitein, het is huilmeneer.
Vaar snel door, Brilbeer, probeert kapitein Brom nog. Te laat. Huilmeneer is aan boord. En huilmeneer begint gelijk te huilen.
Dat vindt vader niet leuk. Ik stop er mee, zegt vader.
Je kan niet van de boot af, brult Brilbeer., we zijn op zee.
Vader kijkt om zich heen. Overal is water. Hij kan nergens heen. Maar vader heeft trek in koffie. En dan heeft vader een idee.
Brilbeer, we gaan naar tante Neel. Ik heb trek in koffie.
Dat vindt Brilbeer goed. Hij zwaait aan het stuur en brengt de berenboot naar het eethuisje van tante Neel. Dan kan vader koffie drinken. En dat vindt vader wel lekker.