"Alleen"- bij Peter Eekhout

Zullen we gaan hardlopen, vraagt Papa aan Bono.
Goed, zegt Bono.
Van de berg, probeert vader.
Ja, Bono wil wel van de berg rennen. Hij pakt de hand van vader. Samen lopen ze naar de berg. De berg achter het vakantiehuisje. Het is een hele klim. Bono puft ervan. Eindelijk staan ze boven. Papa en Bono.
Zullen we, vraagt vader.
Nee, zegt Bono, ik zeg klaar voor de start.
Okay, zegt vader.
Klaar voor de start, Bono kijkt naar vader, af.
Vader begint te rennen. Hij rent heel hard. Zo hard dat hij als eerste bij het vakantiehuisje is.
Waar is Bono, vraagt moeder.
Vader kijkt om. Bono is nergens te zien.Ongerust loopt vader terug. Bono staat nog op de berg. Hij huilt een beetje.
Wat is er, vraagt vader.
Jij hebt me achtergelaten, zegt Bono verdrietig, alleen achtergelaten.
Maar we gingen toch hardlopen, zegt vader.
Ja, maar dan moet je me niet achterlaten.
Nou ja, zeg, roept vader uit. Ik heb je helemaal niet achtergelaten.
Wel, houdt Bono vol.
Al goed hoor, ga je dan mee naar het vakantiehuisje.
Bono knikt en rent hard weg. Vader blijft alleen achter. Hij denkt er nog over om te gaan huilen. Helemaal alleen op de berg. Achtergelaten door zijn jongste zoon. Bono kijkt echter om. Hij roept vader, kom je.
Vader komt. Bij het huisje klaagt Bono bij mama.
Papa heeft me gewoon achtergelaten.
Nou, papa, dan mag toch niet, zegt mama.
Nee, papa, dat moet je nooit meer doen.
Al goed hoor, belooft vader en dan gaat hij koffie drinken. En Bono gaat spelen in de speeltuin voor het vakantiehuisje. Samen met Hugo. En dat is leuk.