"Huilen"- bij Peter Eekhout

Waarom huil je Bono, vraag papa.
Mama heeft mijn laarzen weggegooid, zegt Bono.
O, waarom, vraagt Papa verbaasd.
Ik weet het niet, haalt Bono zijn schouders op.
Waren ze lek, te klein, zolen kapot.
Lek, zegt Bono verdrietig.
Ja, dan moet je nieuwe, zegt papa.
Maar dan hoef je de oude toch niet weg te gooien, zegt Bono verdrietig.
Wat wil je er dan mee doen, vraagt papa.
Bewaren, ik wilde er nog naar kijken.
Als we alles bewaren wat kapot is dan wordt ons huis snel te klein, zegt papa.
Maar Bono is voorlopig niet te troostten tot Hugo hem roept. De treinrails is klaar en dan heeft Bono geen tijd meer om verdrietig te zijn want treinen rijden op tijd en wachten niet op een verdrietige machinist.