"Vadervlekken"- bij Peter Eekhout

Papa, zijn er ook vadervlekken, vraagt Bono.
Nee, Bono, er zijn geen vadervlekken.
Maar ik kan toch ook van jou houden, vraagt Bono verder.
Natuurlijk kun je dat, zegt vader verbaasd, waarom zou je niet van mij kunnen houden?
Nou, omdat er geen vadervlekken zijn. Kijk, als je heel veel van je moeder houdt dan krijg je moedervlekken. Kijk maar, Zie je wel. Bono houdt zijn arm omhoog. Ze zitten vol moedervlekken.
Ja, ik zie het, zegt vader.
Maar er zijn geen vadervlekken, he papa. Bono kijkt zijn vader bezorgd aan.
Nee, er zijn vadervlekken, zegt vader, maar toch kun je van je vader houden. Maar moeders zijn heel speciaal. Daarom hebben moeders moedervlekken.
En vaders zijn niet speciaal, vraagt Bono verwonderd.
Nee, vaders, opa's en oma's, broers, zussen en alle andere zijn niet speciaal maar moeders wel. Want mama had jou in haar buik. En daar was je wel negen maanden. Is dat niet speciaal? Al die tijd heb je bij mama gewoond en dat is zo speciaal dat mama's moeder vlekken heeft.
Ja, dat vind Bono wel heel speciaal.
En ik wilde er ook niet uit, he papa.
Nee, zegt vader, ze moesten je eruit halen want jij wilde maar blijven zitten waar je zat. Nee, nee, ik wil niet, gilde je en toen moest de dokter je halen. Want je kunt niet eeuwig in mama's buik blijven.
Waarom niet?
Het eten was op, zei papa, en daarom moest je eruit. En toen je eruit kwam, barstte papa bijna uit elkaar. Van trots. Mama moest hem goed vasthouden want anders was papa wel in duizend stukje gevlogen.
Bono lacht en zegt, en toen moest je ook nog huilen, he papa.
Ja, van blijschap, zegt vader en geeft Bono een kus.
Dus je ziet, het is niet erg dat er geen vadervlekken zijn want je kunt toch van papa houden en van opa en oma en je broer.
En daar is Bono heel blij mee.