Het meisje lag in haar bed en voelde dat het monster
zich weer roerde. Angstig draaide ze zich om. Ze wist
dat het niet hielp maar ze moest toch wat doen. Daar had
je het al. Het monster gromde en het meisje zei: "het
kan niet, iedereen slaapt, ik kan niks halen."
Het monster luisterde niet. Gromde enkel nog wat meer en
het meisje kon niets anders doen dan uit bed gaan en wat
gaan halen.
Zachtjes kroop ze uit bed, bang dat ze iemand wakker zou
maken want van vader en moeder mocht ze niet uit bed in
de nacht. Als ze wat nodig had, moest ze roepen. Ze
wilde ook wel roepen maar ze wist zeker dat vader en
moeder haar niet zouden geloven. Ze wilde echter ook
niet ongehoorzaam zijn. Oh, wat moest ze doen? Het
monster brulde en radeloos liep ze naar de keuken.
Het monster brulde nog een keer en het meisje schoot op.
In haar haast was ze echter niet voorzichtig genoeg. Een
bal van haar broertje schoot weg en rolde van de trap
terwijl het een vreselijk lawaai maakt. Verschrikt keek
ze op. Het licht op de slaapkamer van haar ouders ging
aan en ze wist dat ze was betrapt.
"Amy-Irwin, wat ben je daar in vredesnaam aan het doen,
geef antwoord, nu," beval haar moeder.
