Hoe was dat woord nu, vroeg de schrijver zich af
terwijl het woord toch echt op zijn tong lag. Het
ontsnapte echter telkens weer hoe hij zijn tanden ook op
elkaar hield. Ten einde raad besloot de schrijver een
ander woord te kiezen. Welk woord zou hij eens kiezen?
Moeilijk. Er waren zoveel mooie woorden, dat wel, het
woord dat hij echter wilde hebben, kon hij zich niet
herinneren. Jammer, het was een mooi woord, echt een
woord om in een verhaal te gebruiken.
Hoe komt het toch dat juist dat woord me ontsnapt, dacht
de schrijver verwonderd, juist het woord dat ik nodig
heb. Hij dacht diep na en zag zodoende niet echt
duidelijk hoe in de hoek van de kamer een letter
wegdook. De beweging deed hem wel opkijken. Verwonderd
liep hij naar de hoek waar de letter was verdwenen en
keek eens goed terwijl achter hem weer een letter
verdween.
