Mieke huilde bittere tranen maar de boze stiefmoeder kende geen genade.
Naar beneden jij, snauwde ze tegen Mieke en duwde haar de kolenkelder in, ergens diep onder in het huis.
Alsjeblief, laat me los, smeekte Mieke maar de boze stiefmoeder luisterde niet. Gemeen gaf ze Mieke een duw in haar rug zodat ze de donkere trap afviel en hard terecht kwam op de kale betonnen vloer van de kolenkachel. Met tranen in haar ogen zag Mieke hoe de boze stiefmoeder de deur dichtsloeg en haar in het donker achterliet. Vertwijfeld keek ze om zich heen zoals ze al meerdere keren had gedaan want dit was niet de eerste keer dat de boze stiefmoeder haar hier opsloot. Ze zag echter niets. Het was veel te donker. Ten einde raad ging Mieke zitten en bad om hulp. Hoopte stilletjes dat er iemand zou komen die haar zou bevrijden en de boze stiefmoeder zou meenemen. Maar wie zou dat nou kunnen doen?
